Dyskografia
Discography

Alfabetyczny spis piosenek    
  (
Alphabetical Song Index)        

 Inni śpiewają Cohena
(Covers & Tribute Releases)


"Piosenki Leonarda Cohena"  
"Songs of Leonard Cohen" 
LP CBS 63241, CD CBS 468600 2  
styczeń 1968,

                   

        Producent i aranżer: John Simon
        Autor notatki o L. Cohenie
:
        William D. Sherman
        Miejsce nagrania:
New York

          Leonard
nie był zadowolony z aranżacji         i umieścił przypis:"Zapoznano piosenki         z aranżacjami i chociaż poczuły coś do         siebie, to z powodu waśni rodowych         zabroniono im się pobrać. Mimo to         aranżacje pragnęły wydać przyjęcie.         Piosenki wolały się skryć za welonem         satyry".

Zuzanna (Suzanne)  video
Pieśń mistrza (Master Song)
Zimowa pani (Winter Lady) video
Piosenka obcego (The Stranger Song)  video
Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy) video
Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne)  video
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób   
   (Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Uliczne opowieści (Stories of The Street)
Nauczyciele (Teachers)
Jedno z nas nie może się mylić
  
(One of Us Cannot Be Wrong)

  "Późny, ale imponujący debiut. I absolutna klasyka. Połowa piosenek to nieśmiertelne standardy.(...)Przy tej płycie ukształtował się muzyczny styl artysty, niekonwencjonalny do tego stopnia, że zawodowi muzycy studyjni reagowali na niektóre jego pomysły śmiechem. Neurotyczny, obsesyjnie monotonny głos. Intensywna gęsta gra na gitarze. Wyeksponowane głosy  kobiece.  W  takiej  oprawie  Cohen  zaprezentował  główne  wątki  tekstów:  samotność, iluzoryczność  miłości,  dialektykę związków  kobieta/mężczyzna  i  uczeń/mistrz.  Dominował religijny niemal nastrój depresji i egzystencjalnej pustki" -  Daniel  Wyszogrodzki  

"Piosenki z pokoju"
"Songs From A Room" 
LP CBS S 63587, CD CBS 461012 2 
kwiecień 1969

                         
 

Producent: Bob Johnston
Inżynier: Neil Wilburn
Projekt okładki: Ira Friedlander
Zdjęcie: John Berg
Tył okładki: Marianne Ihlen w domu
na Hydrze - fot. Leonard Cohen
Miejsce nagrania:
Nashville

* "Partyzant" - swobodne tłumaczenie piosenki śpiewanej w okresie II. wojny światowej przez członków francuskiego Ruchu Oporu



Ptak na drucie (Bird On The Wire)
Opowiadanie Izaaka (Story of Isaac)
Garstka samotnych bohaterów 
   (A Bunch of Lonesome Heroes)

Partyzant
(The Partisan)*
/A. Marly - H. Zaret/
Wydaje się tak dawno, Nancy 
  
(Seems So Long Ago, Nancy)
Stara rewolucja (The Old Revolution)
Rzeźnik (The Butcher)
Kim jestem, ty wiesz (You Know Who I Am)
Nocna
Pani  (Lady Midnight)
Dziś w nocy będzie fajnie
   (Tonight Will Be Fine)

   "Album surowy i tak ascetyczny, że trudno uwierzyć, iż powstał w Nashville. Żeńskie chórki pojawiają się tylko w jednym utworze, "The Partisan" (... pierwszy z nielicznych coverów w dyskografii artysty). Sam Cohen gra na gitarze jak nawiedzony, nad całością zaś dominuje dźwięk drumli. Cohen jest niszowy, lecz jego płyta spowodowała renesans drumli i masową sprzedaż tego prostego instrumentu. (...) - Daniel Wyszogrodzki       

"Pieśni miłości i nienawiści"  
"Songs of Love And Hate" 
CBS 32219 
marzec 1971

             

Płyta całkowicie pozbawiona opisów. 
Z innych źródeł wiadomo, że nagrano
w Nashville i Londynie, a producentem
był Bob Johnston.
Muzycy:
 Leonard Cohen - gitara akustyczna, śpiew, recytacja, Ron Cornelius - gitara elektryczna i akustyczna, Charlie Daniels - gitara akustyczna, basowa i skrzypce,
Bubba Fowler 
- gitara akustyczna, basowa
i banjo, Bob Johnston - fortepian, organy,
Carlynn Hanney i Susan Mussmano - chórki

 

Lawina  (Avalanche)
Zeszłoroczny człowiek (Last Year"s Man)
Strzęp próby kostiumowej  (Dress Rehearsal Rag)
Diamenty w kopalni  (Diamonds In The Mine)
Miłość woła cię po imieniu 
   (Love Calls You By Your Name)
Słynny, niebieski prochowiec 
   (Famous Blue Raincoat)
Zaśpiewajmy inną piosenkę, chłopcy 
   (Sing Another Song, Boys)

Joanna d'Arc  (Joan of Arc)

 "Odczuwalny kryzys formuły - wzbogacony tym razem o orkiestrę smyczkową i chór dziecięcy - oraz poważniejszy kryzys repertuarowy: Cohen sięga po utwory napisane długo przed debiutem. Na szczęście album ratują dwie kolejne pozycje "klasyczne" - "Joanna d'Arc" oraz "Słynny niebieski prochowiec". Transowe, nawiedzone wykonanie "Sing Another Song, Boys" pochodzi z festiwalu na Isle Of Wight w 1970 roku - Cohen gra o wschodzie słońca dla około 600 tys. osób. "Dress Rehearsal Rag" to jeden z najbardziej przejmujących zapisów narkotykowego szaleństwa w piosence" -  Daniel Wyszogrodzki

 

"Leonard Cohen: piosenki na żywo" 
"Leonard Cohen: Live Songs"
CBS 32272 
kwiecień 1973



Producent: Bob Johnston
Inżynier: Bob Potter
Zdjęcie na okładce: Suzanne Elrod
Muzycy 1972:
Ron Cornelius - gitara ak. i elektr.,
Peter Marshall - gitara basowa,
David O'Connor - gitara akustyczna,
Bob Johnston - organy,
Leonard Cohen - gitara akustyczna,
Donna Washburn, Jennier Warnes - śpiew
Muzycy 1970:
Ron Cornelius - gitara elektryczna
Charlie Daniels - gitara basowa i skrzypce
Elkin Fowler - banjo i gitara
Leonard Cohen - gitara akustyczna
Aileen Fowler i Corlynn Hanney - śpiew

* Piosenkę "Dzisiaj tu, jutro tam" napisał R. Blakeslee, a "Proszę, nie omijajcie mnie" A. Disgrace

Maleńki prolog (Minute Prologue) 
   Londyn 1972
Dzisiaj tu, jutro tam  (Passing Through)*
   Londyn 1972
Kim jestem, ty wiesz (You Know Who I Am) 
    Bruksela 1972
Ptak na drucie (Bird On The Wire) 
   Paryż 1972
Wydaje się tak dawno, Nancy (Nancy)
   Londyn 1972
Improwizacja (Improvisation)
   Paryż 1972
Opowiadanie Izaaka (Story of Isaac) 
   Berlin 1972
Proszę, nie omijajcie mnie (Please Don't Pass Me By*
   Londyn 1970

Dziś w nocy będzie fajnie
(Tonight Will Be Fine)
   Wyspa Wight 1970

Królowo Wiktorio
(Queen Victoria)
   Pokój w Tennessee 1972

"Nowa szata starego obrzędu"
"New Skin For The Old Ceremony" 
LP CBS 69087, CD CBS 461012 2  
sierpień 1974

                           

Producent: Leonard Cohen i John Lissauer
Aranżacje: John Lissauer
Projekt okładki: Teresa Alfieri
Muzycy: Leonard Cohen - gitara, śpiew
Emily Bindiger, Erin Dickins - śpiew
Gerald Chamberlain - puzon,
Lewis Furey - altówka,
Ralph Gibson - gitara,
Armen Halburian - perkusja,
Jeff Layton - banjo, mandolina, gitara, trąbka, Barry Lazarowitz - perkusja,
John Lissauer - instrumenty drewniane
i klawiszowe oraz śpiew,
Roy Markowitz - bębny,
John Miller i Don Payne -  bas



Czy to jest to, czego chciałaś ? (Is This What You Wanted ?)
Hotel Chelsea nr 2
(Chelsea Hotel No.2)*
Ukochany, ukochany, ukochany 
(Lover, Lover, Lover)
Marszałek Polny Cohen
(Field Commander Cohen)

Dlaczego nie spróbujesz ?
(Why Don't You Try?)

Wciąż wojna trwa
(There Is A War)
Śpiewak musi umrzeć
(A Singer Must Die)
Próbowałem cię rzucić
(I Tried To Leave You)
Kto w płomieniach
(Who By Fire)
Zabierz tęsknotę
(Take This Longing)
Zostawiając zielone rękawy
(Leaving Green Sleeves)

* "Hotel Chelsea nr 2" napisali: Leonard Cohen i Ron Cornelius

  "Magazyn "Rolling Stone" podsumował: "A więc nigdy nie będzie piosenkarzem, zawsze będzie ekscentrykiem". Ale ta "ekscentryczna" płyta należy do najlepszych albumów Cohena i to nie tylko dlatego, że zawiera kilka porywających piosenek. Odróżnia ją od pozostałych pokręcone instrumentarium, a także jednorazowe pomysły aranżacyjne, tworzone na potrzeby wybranego utworu (wielka zasługa Johna Lissauera). Album otwiera niesłusznie niedoceniany utwór "Is This What You Wanted", a w finale "profanuje" starszą znaną pieśń anglojęzyczną, dostojne "Greensleeves" - Daniel Wyszogrodzki

"Leonard Cohen największe przeboje"
"Leonard Cohen Greatest Hits"
CBS  32644 
1975

                           

Zuzanna (Suzanne)
Siostry miłosierdzia
(Sisters of Mercy)

Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne)
Ptak na drucie (Bird On The Wire)
Nocna
Pani  (Lady Midnight)
Partyzant (The Partisan)
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób
  
(Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Słynny, niebieski prochowiec (Famous Blue Raincoat)
Zeszłoroczny człowiek (Last Year's Man)
Hotel Chelsea nr 2 (Chelsea Hotel No.2)
Kto w płomieniach (Who By Fire)
Zabierz tęsknotę (Take This Longing)

 

"Śmierć kobieciarza"
"Death of A Ladies' Man" 
CBS 86042 
listopad 1977

                  

Producent i kompozytor: Phil Spector
Aranżacja: Phil Spector z wyjątkiem
"Zostawiłem kobietę, która czekała"
i "Jodyna" (Nino Tempo)
Goście
: Bob Dylan, Alan Ginsberg
i Bill Diez w refrenie piosenki
"Nie idź do domu napalony"
Projekt okładki: Ron Coro i Bill Naegels
Zdjęcie: anonimowy fotograf
w polinezyjskiej restauracji
(Eva LaPierre, Leonard Cohen, Suzanne)


 

 


Prawdziwa milość nie zostawia śladów 
  (True Love Leaves No Traces)

Jodyna
(Iodine)
Hotel z papieru (Paper-thin Hotel)
Wspomnienia
(Memories)
Zostawiłem kobietę, która czekała 

  (I Left Woman Waiting)

Nie idź do domu napalony 
 
(Don't Go Home With Your Hard-on)
Odciski palców
(Fingerprints)
Śmierć kobieciarza
(Death of A Ladies' Man)

   "(...) Megaloman Phil Spector (twórca tzw. ściany dźwięku) biegał za Dylanem i wołał, że "zrobi z niego operę". Dylan czmychnął, za to Cohen wpadł w sidła maniaka, nagrał partie wokalne do muzyki, którą do jego wierszy skomponował Spector (Cohen myślał, że to wersja demo), po czym stracił kontrolę nad projektem. Aranżer zrealizował swój "wagnerowski sen", grzebiąc głos Cohena i spektakularnie rujnując kilka znakomitych tekstów (m. in. tytułowy). Bronią się "Wspomnienia" -  Daniel Wyszogrodzki

 

"Ostatnie piosenki"
"Recent Songs" 
LP CBS 86097, CD CBS 474750 2 
wrzesień 1979

                           

 
  Producent
: Leonard Cohen i Henry Lewy
  Aranżacja: Leonard Cohen
  Nagranie: Henry Lewy
  Portret i ilustracje: Dianne Lawrance
* "Za pięknem wędrowałem" skomponował
    Leonard Cohen razem z Johnem Lissauerem,
   "Zabłąkany Kanadyjczyk"
 - 
muzyka trad.
    słowa: Antoine Gérin - Lajoie
    Płyta zadedykowana Irvingowi Laytonowi oraz 
   
matce: "... mojej matce Maszy Cohen, która
    na krótko przed śmiercią przypomniała mi,
    jaki rodzaj muzyki jej się podobał"



Goście (The Guests)
Poniżona miłością
(Humbled In Love)
Okno
(The Window)
Za pięknem wędrowałem
(Came So Far For Beauty)*
Zabłąkany Kanadyjczyk
(The Lost Canadian)*
Zdrajca
(The Traitor)
Madonna Samotności
(Our Lady of Solitude)
Cygańska
żona (The Gypsy's Wife)
Zamglone życie
(The Smokey Life)
Ballada o nieobecnej klaczy 

(Ballad of The Absent Mare)

   "Jedna z najlepszych płyt Cohena. Teksty inspirowane kulturą śródziemnomorską, ale także filozofią zen, którą artysta - jeszcze nie mnich, lecz to już tylko kwestia czasu - interesował się coraz bardziej. Metafizyczne strofy rozpalają wyobraźnię i ducha. Pod względem muzycznym są tu niemal trzy albumy w jednym. Cohen nagrywa z grupą Passenger, tradycyjną orkiestrą meksykańską mariachi i z zespołem fenomenalnych muzyków ormiańskich z ZSRR (skrzypce oraz lutnia arabska). A niezrównana Jennifer Warnes  wyśpiewuje  fajerwerki  w  "Gościach"  i  natchniony  duet  w  "Zamglonym  życiu"  -  Daniel Wyszogrodzki

"Różne postawy"
"Various Positions"  
LP Passport Records PB 6045, CD CBS 465569 2    
luty 1984

                        
 

Producent i aranżer: John Lissauer
Inżynier i zgranie: Leanne Ungar
Zdjęcie na okładce: Leonard Cohen
Muzycy
: Leonard Cohen,
Jennifer Warnes - śpiew
John Crowder - gitara basowa
Richard Crooks - bębny
Leonard Cohen i Sid McGinnes - gitary
Kenneth Kosek - skrzypce
Ron Getman - harmonijka
John Lissauer - instrumenty klawiszowe



Tańcz mnie po miłości kres 
  (Dance Me To The End of Love)
  video
  (tł. M.Zembaty)   
(tł. Alina Braun) 
Wracanie do ciebie
(Coming Back To You)
Prawo
(The Law)
Noc zapada
(Night Comes On)

Alleluja
(Hallelujah)
Kapitan
(The Captain)
Kołysanka myśliwego
(Hunter's Lullaby)
Serce bez towarzystwa 
(Heart With No Companion)
Jeśli wola Twa
(If It Be Your Will)

   "Pod względem muzycznym płyta schyłkowa. Koniec Cohena, jakiego znaliśmy, czyli barda z gitarą. Chociaż smakowita i wycyzelowana muzycznie, niczym nie zaskakuje (jak poprzednia), zawiera za to kilka niezwykle ważnych dla całego dorobku Cohena utworów - głównie głęboko religijna, jak "Alleluja" i najbardziej osobista modlitwa artysty - "Jeśli wola Twa" (równolegle ukazał się tom poezji "Księga miłosierdzia". W Polsce przeszła do historii z powodu nieoczekiwanego przeboju "Tańcz mnie po miłości kres", który - sam Cohen jest tu bez winy - stał się prototypem disco polo" - Daniel Wyszogrodzki  

 

"Jestem twój"
"I'm Your Man" 
CBS 460642
2
  luty 1988

                         

Producenci: Leonard Cohen, Roscoe Beck,
Michel Robidoux, Jean - Michel Reusser
Aranżacja: Leonard Cohen, Jeff Fisher,
Michel Robidoux, Jean - Philippe Rykiel, 
Roscoe Beck
Teksty: Leonard Cohen,* "Każdy wie" z Sharon 
Robinson, "Policja jazzowa" z Jeffem Fisherem,
"Weź ten walc"
napisany przez Leonarda Cohena
w oparciu o wiersz "Mały wiedeński walc" F. G. Lorki, "Wieża pieśni" z Jennifer Warnes
Zdjęcie: Sharon Weisz



Najpierw wziąć Manhattan 
  
(First We Take Manhattan)
Na miłość nie ma lekarstwa 

   (Ain't No Cure For Love)
Każdy wie
(Everybody Knows)*
Jestem twój
(I'm Your Man)  
Weź ten walc
(Take This Waltz) video
Policja jazzowa
(Jazz Police)*
Nie mogę zapomnieć
(I Can't Forget)
Wieża pieśni
(Tower of Song)*

   "Szok! Cohen na syntezatorach i niemal czyste techno (sporadycznie na instrumentach akustycznych udzielają się tu jeszcze Ormianie). Pomimo to dzieło wybitne, repertuar najwyższej klasy. Najlepiej świadczy o tym fakt, że na światowym tournée w 2008 r. (...) Cohen nie wykonuje co wieczór jedynie dwóch z ośmiu utworów z tej płyty. Jest tu początek współpracy z Sharon Robinson ("Każdy o tym wie"), jest adaptacja Lorki ("Weź ten walc"), jest także "Wieża pieśni" - genialna piosenka o kondycji śpiewającego poety. Wszystko bije otwierający manifest: "Najpierw weźmy Manhattan, potem weźmy Berlin". Cohen jest tu absolutnie "undergroundowy", ale wpada w ton apokaliptyczny, typowy dla dojrzałych bardów" - Daniel Wyszogrodzki  

 

"Przyszłość"
"The Future" 
CBS 472498
2 listopad 1992

  

Producenci: Leonard Cohen, Steve Lindsey,
Bill Ginn, Leanne Ungar, Rebecca De Mornay, Yoav Goren
Aranżacje: Leonard Cohen, Yoav Goren,
Steve Lindsey, Rebecca De Mornay, Jeff Fisher
Teksty: Leonard Cohen,
"Czekając na cud"
- z Sharon Robinson
Projekt okładki: Michael Petit
Rysunek (logo): Diane Lawrance



Przyszłość (The Future)  video
Czekając na cud
(Waiting For The Miracle)
Naprawdę bądź
(Be For Real)
/Frederick Knight/
Kończyć czas
(Closing Time)
Hymn
(Anthem)

Demokracja
(Democracy)
Lekka jak wiatr
(Light  As The Breeze)
Zawsze
(Always)  
/Irving Berlin/
Tropiciel Tacoma (Tacoma Trailer) instr.

   "Cohena "nowoczesnego" ciąg dalszy. Płyta raczej niespójna, ale porywająca piosenka tytułowa warta jest wszystkiego, co Leonard Cohen śpiewał do tej pory: "Widziałem przyszłość bracie - przyszłość to zbrodnia". Apokalipsa nabiera realnych kształtów. Dwa inne utwory mają wielką wagę: "Hymn" ("We wszystkim są pęknięcia - to przez nie wpada światło" oraz przewrotna "Demokracja" (dopiero do USA nadciągająca). Współpraca autorska z Sharon Robinson nabiera tu rozmachu w "Czekając na cud". Wideo "Kończyć czas" zdobyło w Kanadzie nagrodę Juno (Teledysk Roku 1993)" - Daniel Wyszogrodzki

 

"Cohen na żywo"
"Cohen Live" 
CBS 4771711
2 czerwiec 1994

                     


Producenci
: Leanne Ungar i Bob Metzger
Koordynator: Julie Larson i Sarah Vienot
Inżynier: Leanne Ungar
Inżynierowie lokalni: David Hough, David Kelln,  Doug McClement i Billy Myers
Inżynierowie 2: Ken Allardyce, John Hendrickson, Kevin Michael
Asystent techniczny: Koji Egawa
Zgranie: Bill Schnee
Teksty: Leonard Cohen,
"Każdy wie"
- z Sharon Robinson
Zdjęcie: Scott Newton
Projekt okładki: Michael Petit i Leonard Cohen
Muzycy 1988 i 1993:
Leonard Cohen - śpiew, gitara, instr. klawiszowe
Perla Battalla i Julie Christensen - śpiew
John Bilezikijan - lutnia, mandolina
Bob Furgo - instrumenty klawiszowe, skrzypce
Tom McMorran - instrumenty klawiszowe
Steve Meador - bębny
Bob Metzger - gitary (pedal steel)
Stephen Zirkel - gitara basowa, trąbka, instrumenty klawiszowe,
Jorge Calderon - gitara basowa, śpiew (1993)
Bill Ginn - instrumenty klawiszowe (1993)
Paul Ostermayer - saksofon, instrumenty klawiszowe (1993)

Tańcz mnie po milości kres  - video
   (Dance Me To The End Of Love)
  O'Keefe Center, Toronto 17.06.1993
Ptak na drucie
(Bird On The Wire)
  O'Keefe Center, Toronto 17.06.1993

Każdy wie
(Everybody Knows)
  Orpheum Theatre, Vancouver 29.07.1993
Joanna d'Arc
(Joan of Arc)
  O'Keefe Center, Toronto 17.06.1993
Wciąż wojna trwa
(There Is A War)
  O'Keefe Center, Toronto 17.06.1993
Siostry miłosierdzia
(Sisters of Mercy)
  O'Keefe Center, Toronto 18.06.1993
Alleluja
(Hallelujah)
  Austin City Limits, Austin 31.10.1988
Jestem twój
(I'm Your Man)
  O'Keefe Center, Toronto 17.06.1993
Kto w płomieniach
(Who By Fire)
  Austin City Limits, Austin 31.10.1988
Jedno z nas nie może się wylić 

   (One of Us Cannot Be Wrong)
  Velodromo Anoeta, San Sebastian 20.05.1988
Jeśli wola twa
(If It Be Your Will)
  Austin City Limts, Austin 31.10.1988
Serce bez towarzystwa 
(Heart With No Companion)
  Muziek Theatre, Amsterdam 19.04.1988
Zuzanna
(Suzanne)
  Orpheum Theatre, Vancouver  29.06.1993

"Więcej najlepszych Leonarda Cohena"
"More Best of Leonard Cohen"
CBS
/Sony Music CK 68636 
październik 1997

                  

Autor Kompilacji: Steve Lindsey
Zgranie: Gavin Lurssen i Doug Sax
Dyrektor artystyczny: Nancy Donald
Zdjęcie na okładce: Dominique Issermann
(Royalton Hotel, 1983)

Płyta dedykowana szwagrowi
(Victor Cohen 1926 - 1994)

Płyta zawiera dwa nowe utwory:
 "Nie byłem dobry zbyt" (Never Any Good),
"Wielkie wydarzenie"| (The Great Event)
 

  

   Każdy wie (Everybody Knows)
   Jestem twój (I'm Your Man)
   Weź ten walc (Take This Waltz)
   Wieża pieśni (Tower of Song)
   Hymn (Anthem)
   Demokracja (Democracy)
   Przyszłość (The Future)
   Kończyć czas (Closing Time)

   Tańcz mnie po miłości kres  (Dance Me to the End of Love)
   Zuzanna (Suzanne)
   Alleluja (Halleluujah)
   Nie byłem dobry zbyt (Never Any Good)
   Wielkie wydarzenie (The Great Event)

 

"Marszałek Polny Cohen:
trasa koncertowa 1979"

"Field Commander Cohen: Tour of 1979"  
CBS
/Sony Music CK 66210 
luty 2001

                          
 

Producent i inżynier: Leanne Ungar
Nagrania: Henry Lewy - 4, 5, 6 grudnia 1979
w Hammersmith Odeon (Londyn)
i 15 grudnia 1979 w Dome Theatre (Brighton)
Zdjęcie na okładce: Hazel Field
Muzycy: Leonard Cohen - śpiew, gitara
Jennifer Warnes, Sharon Robinson - śpiew

                                    
                          John Bilezikjian - oud, mandolina

                                    
                           
     Raffi Hakopian - skrzypce
                                        oraz zespół "Passenger"

Marszałek Polny Cohen (Field Commander Cohen)
Okno
(The Window)
Zamglone życie
(The Smokey Life)
Cygańska żona
(The Gypsy's Wife)
Ukochany, ukochany, ukochany 
(Lover, Lover, Lover)
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób 

  (Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Piosenka obcego
(The Stranger Song)
Goście
(The Guests)
Wspomnienia
(Memories)
Dlaczego nie spróbujesz ?
(Why Don't Yoy Try)

Ptak na drucie
(Bird On The Wire)  
Żegnaj, Marianne
(So Long, Marianne)

Passenger



Od lewej:
Steve Meador - bębny, Bill Ginn - instrumenty
klawiszowe, Mitch Watkins - gitara elektryczna,
Paul Ostermayer - saksofon, flet, Roscoe Beck - gitara basowa

 

"Dziesięć nowych piosenek" 
"Ten New Songs"  
CBS
/Sony Music 501202 2 
8 października 2001

                           

Produkcja, muzyka i aranżacja:
Sharon Robinson
Inżynier i zgranie: Leanne Ungar
Wszystkie piosenki napisali i wykonali:
Leonard Cohen i Sharon Robinson
Zdjęcie na okładce: Leonard Cohen
Gitara w "W moim tajemnym życiu" -  Bob Metzger, aranżacja instrumentów smyczkowych
w "Na tysiąc pieszczot w głąb" - David Cambell
Kyazan Joshu, Roshi - osoby, którym Sharon, Leanne i Leonard dedykują płytę


W moim tajemnym życiu (In My Secret Life)
Na tysiąc pieszczot w głąb 
(A Thousand Kisses Deep)
Nie znaczy, że to śmieć
(That Don't Make It Junk)
Oto jest
(Here It Is)
Sama miłość
(Love Itself)
Ponad mrokiem rzek
(By The Rivers Dark)
Odchodzi Aleksandra
(Alexandra Leaving)
Dość kochałeś już
(You Have Loved Enough)
Ulica Boogie
(Boggie Street)
Kraina dobrobytu
(The Land of Plenty)

  "Cały album powstał we współpracy z Sharon Robinson. Rola Cohena ograniczyła się do śpiewania własnych tekstów. Ciemnoskóra wokalistka napisała do nich muzykę, to jej dziełem są aranżacje i ona sama wykonuje, grając na wszystkich instrumentach i śpiewając powalające chórki. Powstały piosenki o ponadczasowym pięknie., ale jest to twórczość dojrzałego poety, który mówi o "swoim tajemnym życiu", nazywa naszą planetę "Boogie Street" i żegna się z odchodzącą na zawsze Aleksandrą w doskonałej adaptacji wiersza Kawafisa. Ta najbardziej wysmakowana muzycznie płyta Cohena najdalsza jest od brzmień, które tworzył on sam. Byłoby paradoksem, gdyby czas zachował ją najdłużej w pamięci słuchaczy. A jednak nie powinno to dziwić" - Daniel Wyszogrodzki   

 



Po raz pierwszy w Polsce spotkałem się
z reklamą płyty na słupie ogłoszeniowym  

 

 

 

 

 

 

 



fot. Bob Ludwig    
Leanne Ungar, Leonard Cohen, Sharon Robinson   

"Najważniejsze Leonarda Cohena"
"The Essential Leonard Cohen" 
CBS 497995 2 
pażdziernik 2002

                           


Producent kompilacji
: Leanne Ungar 
i Bruce  Dickinson
Zdjęcie na okładce
: Sam Tata (1972)
Ilustracje: Leonard Cohen

                            

   Recenzja: Pico Iyer
   Tłumaczenie
: Daniel Wyszogrodzki

 

   "Leonard Cohen sprowadzony do postaci
"esencjonalnej"- najbardziej istotnej nie traci poetyckiego sensu. Po części z tego powodu, że
zawsze był tak "esencjonalny", tak istotny dla
nas wszystkich (bacznie śledząc nasze czasy,
nie spuszczał oka z tego, co ponadczasowe),
ale przede wszystkim dlatego, że on właściwie
nie zajmuje się niczym innym, jak właśnie ...
istotą rzeczy".



1 CD

Zuzanna (Suzanne)
Piosenka obcego (The Stranger Song)
Siostry miłosierdzia
(Sisters of Mercy)
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób
  
(Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne)
Ptak na drucie (
Bird On The Wire)
Partyzant (The Partisan)
Słynny, niebieski prochowiec (Famous Blue Raincoat)
Hotel Chelsea Nr 2 (Chelsea Hotel # 2)
Zabierz tęsknotę (Take This Longing)
Kto w płomieniach (Who By Fire )
Goście (The Guests)
Alleluja (Halleluljah)
Jeśli wola twa (If It Be Your Will)
Noc zapada (Night Comes On)
Jestem twój (I'm Your Man)
Każdy wie (Everybody Knows)
Wieża pieśni (Tower of Song)

2 CD

Na miłość nie ma lekarstwa (Ain't No Cure For Love)
Weź ten walc (Take This Waltz)
Najpierw wziąć Manhattan (First We Take Manhattan)
Tańcz mnie po miłości kres (Dance Me To The End Of Love)
Przyszłość (The Future)
Demokracja (Democracy)
Czekając na cud (Waiting For The Miracle)
Kończyć czas (Closing Time)

Hymn (Anthem)
W moim tajemnym życiu (In My Secret Life)
Odchodzi Aleksandra (Alexandra Leaving)
Na tysiąc pieszczot w głąb (A Thousand Kisses Deep)
Sama miłość (Love Itself)

"Droga Heather"
"Dear Heather"
CBS/Sony Music 514768 2  
22 października 2004

 

        
 

Produkcja: Leonard Cohen,
Sharon Robinson, Leanne Ungar,
Anjani Thomas, Ed Sanders, Henry Lewy
Aranżacja: Leonard Cohen,
Sharon Robinson, Anjani Thomas
Teksty: Leonard Cohen, * "Listy",
"Tam dla ciebie"
- z Sharon Robinson,
"Tamtego dnia"
, "Słowik" -  z Anjani Thomas
Muzyka: Leonard Cohen,
"Listy",
"Tam dla ciebie" 
- z Sharon Robinson,
"Tamtego dnia"
,"Słowik" - z Anjani Thomas
Tył okładki: fot. Anjani Thomas

Płyta dedykowana Jackowi McClellandowi
(1922-2004) - wydawcy większości tomików
 poezji Leonarda Cohena



To już kres przechadzek naszych
  
(Go No More A-Roving)
/sł.George Byron/
Z powodu (Because Of)
Listy
(The Letters)
*
Przeciwny prąd
(Undertow)
Chwała poranna (Morning Glory)
Tamtego dnia (On That Day)
*
Villanelle naszych czasów
   (Villanelle For Our Time)
/sł. Frank Scott /
Tam dla ciebie (There For You)
*
Droga Heather (Dear Heather)
Słowik (Nightingale)
*
Nauczycielowi (To A Teacher)
Wiara (The Faith)
Walc z Tennessee (Tennessee Waltz) - live
 
   /Redd Stewart i Pee Wee King/
 

  "Niespójna? Za mało powiedziane. Ostatnia - jak dotąd - płyta Cohena może sprawić wrażenie notatnika z pomysłami na piosenki. Trzy z nich nawiązują bezpośrednio do poprzedniego albumu - są duetami z Sharon Robinson i są świetne (jak otwierający płytę wiersz Byrona). W uroczym, stylizowanym na ludowy "Słowiku"  Cohen po raz pierwszy od lat gra na gitarze i po raz pierwszy od wieków szarpie drumlę. "Wiara", piosenka piękna jak marzenie, czerpie z kanadyjskiego folkloru, ale uszlachetnia ją gra muzyków ormiańskich, znanych z płyty sprzed ćwierć wieku. Album zamyka standard muzyki country "Tennessee Waltz" w wykonaniu koncertowym. (...)" - Daniel Wyszogrodzki

Litografia dołączona wyłącznie do polskiej edycji płyty

"Piosenki Leonarda Cohena"  
"Songs of Leonard Cohen" 
Oryginał: Columbia CS 9533  1968
Reedycja 2007: Sony BMG Music Entertainment, Legacy Records 88697 04742 2
 

                                


Producent oryginalnego albumu
: John Simon
Producent reedycji: Bruce Dickinson
Pomysłodawca projektu: Penny Morgan
Dyrektor artystyczny: Howard Fritzson
Fotografie: Bob Cato, David Gahr
Prace plastyczne: Leonard Cohen


Dwie ostatnie piosenki: nagrane (tak jak
i pozostałe) w 1967 roku w Nowym Jorku, producent - John Hammond, zmiksował w 2006 roku w Sony Music Studios Dave Swope

Zuzanna (Suzanne)  
Pieśń mistrza (Master Song)
Zimowa pani (Winter Lady)
Piosenka obcego (The Stranger Song) 
Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy) 
Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne) 
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób   
   (Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Uliczne opowieści (Stories of The Street)
Nauczyciele (Teachers)
Jedno z nas nie może się mylić
   (One of Us Cannot Be Wrong)

Przechowalnia (Store Room) 
Błogosławione jest wspomnienie
(Blessed Is The Memory)
 

"Piosenki z pokoju"   
"Songs From A Room" 
Oryginał: Columbia CS 9767  1969

Reedycja 2007: Sony BMG Music Entertainment, Legacy Records 88697 04742 2 
 

                              


 

Producent oryginalnego albumu: Bob Johnston
Inżynier: Neil Wilburn
Proj. okładki: Ira Friedlander, fot. John Berg
Tył okładki: Marianne Ihlen  w domu na Hydrze - fot. Leonard Cohen
Producent reedycji: Bruce Dickinson
Dyrektor artystyczny: Howard Fritzson
Projekt plastyczny: Jeff Schulz
Fotografie: Bob Cato, David Gahr
Prace plastyczne: Leonard Cohen
Dwie ostatnie piosenki: nagrane zostały latem 1968 r. w Hollywood, producent - David Crosby, zmiksowali w 2006 roku w Sony Music Studios: Dave Swope i Bruce Dickinson
Słowo wstępne: Anthony De Curtis - dziennikarz tygodnika "Rolling Stone"


Ptak na drucie (Bird On The Wire)
Opowiadanie Izaaka (Story of Isaac)
Garstka samotnych bohaterów (A Bunch of Lonesome Heroes)
Partyzant
(The Partisan)*
/A. Marly - H. Zaret/
Wydaje się tak dawno, Nancy (Seems So Long Ago, Nancy)
Stara rewolucja (The Old Revolution)
Rzeźnik (The Butcher)
Kim jestem, ty wiesz (You Know Who I Am)
Nocna
Pani  (Lady Midnight)
Dziś w nocy będzie fajnie (Tonight  Will Be Fine)
Jak ptak (Like A Bird) - inna wersja Bird On The Wire
 
Nothing To One - inna wersja  You Know Who I Am
 

*
 "
Partyzant" jest  swobodnym tłumaczeniem piosenki   śpiewanej w okresie II. wojny światowej przez członków francuskiego Ruchu Oporu


"Pieśni miłości i nienawiści"   
"Songs Of Love And Hate" 
Oryginał: Columbia CS 30103  1971

Reedycja 2007: Sony BMG Music Entertainment, Legacy Records 88697 04741 2

                        


Oryginalna płyta jest całkowicie pozbawiona
opisów. Z innych źródeł wiadomo, że płyta
została nagrana w Nashville i Londynie,
a producentem był Bob Johnston
Słowo wstępne:
  Anthony De Curtis -
dziennikarz  tygodnika "Rolling Stone"
Piosenka "Dress Rehearsal Rag" w tej wersji
miała  pierwotnie znaleźć się na płycie
"Songs From A Room"


Lawina  (Avalanche)
Zeszłoroczny człowiek (Last Year"s Man)
Strzęp próby kostiumowej  (Dress Rehearsal Rag)
Diamenty w kopalni  (Diamonds In The Mine)
Miłość woła cię po imieniu  (Love Calls You By Your Name)
Słynny, niebieski prochowiec (Famous Blue Raincoat)
Zaśpiewajmy inną piosenkę, chłopcy (Sing Another Song, Boys)
Joanna d'Arc  (Joan of Arc)

Strzęp próby kostiumowej (Dress  Rehearsal Rag) - inna wersja

"Leonard Cohen na żywo w Londynie"
"Leonard Cohen Live In London" 
2CD,  Sony Music   
30 marca 2009
 

       

     
      Producent
: Edward Sanders
      Miejsce nagrania: London, O2 Arena
      Data nagrania: 17 lipca 2008 r
      Kierownik muzyczny:
Rascoe Beck
      Muzycy:
      Leonard Cohen
      Sharon Robinson
      Charley i Hattie Webb
      Rascoe Beck
     
Rafael Gayol
      Neil Larsen
      Javier Mas
      Bob Metzger
      Dino Soldo
 
   

1 CD
Tańcz mnie po miłości kres
   (Dance Me To The End Of Love)

Przyszłość (The Future)
Na miłość nie ma lekarstwa (Ain't No Cure For Love)
Ptak na drucie (Bird On The Wire)
Każdy wie (Everybody Knows)
W moim tajemnym życiu (In My Secret Life)
Kto w płomieniach (Who By Fire)
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób
  
(Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Hymn (Anthem)
Wprowadzenie
(Introduction)
Wieża pieśni (Tower of Song)

Zuzanna (Suzanne)
Cygańska żona (The Gypsy's Wife)

2 CD
Ulica Boogie (Boggie Street)
Alleluja (Halleluljah)
Demokracja (Democracy)
Jestem twój (I'm Your Man)
Na tysiąc pieszczot w głąb 
   (A Thousand Kisses Deep) (recitation)
Weź ten walc (Take This Waltz)
Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne)
Najpierw wziąć Manhattan (First We Take Manhattan)
Siostry miłosierdzia (Sisters of Mercy)
Jeśli wola Twa
(If It Be Your Will)
Kończyć czas (Closing Time)
Próbowałem cię rzucić
(I Tried To Leave You)
Whither Thou Goest (a cappella)

"Leonard Cohen na żywo
na wyspie Wight 1970"

"Leonard Cohen Live At The Isle Of Wight 1970" 
Columbia/Legacy 88697 57067 2, 2 disc (CD/DVD) 
20 października 2009



      

DVD - patrz: FILM I VIDEO

 Nagranie z koncertu na wyspie Wight,
31 sierpnia 1970

CD
Wprowadzenie (Introduction)
Ptak na drucie (Bird On The Wire)
Wprowadzenie do "Żegnaj, Marianne"
  (
Intro to So Long, Marianne)
Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne)
Wprowadzemie do
“Let’s renew ourselves now...” 
  (Intro to
“Let’s renew ourselves now...”)
Kim jestem, ty wiesz (You Know Who I Am)
Wprowadzenie do "Wierszy" (Intro to Poems)
Nocna
Pani  (Lady Midnight)
Wiersze: "They Locked Up A Man",
"Osoba która je mięso" (A Person Who Eats Meat)
Jedno z nas nie może się mylić 
   (One of Us Cannot Be Wrong)

Piosenka obcego (The Stranger Song) 
Dziś w nocy będzie fajnie (Tonight  Will Be Fine)
Maleńka, nie wolno się żegnać w ten sposób
  
(Hey, That's No Way To Say Goodbye)

Diamenty w kopalni  (Diamonds In The Mine)
Zuzanna (Suzanne)  
Zaśpiewajmy inną piosenkę, chłopcy 
   (Sing Another Song, Boys)

Partyzant (The Partisan)* /A. Marly - H. Zaret/
Słynny, niebieski prochowiec  (Famous Blue Raincoat)
Wydaje się tak dawno, Nancy (Seems So Long Ago, Nancy)

"Piosenki z drogi"
"Songs From The Road" 
CD + DVD Columbia/Legacy 88697 75908 2,
Blu-Ray Columbia/Legacy 88697 75909 9
Vinyl Columbia/Legacy 88697 77112 1
14 września 2010

            
 

Producent i szef nagrań video: Edward Sanders
Inżynier nagrania: Mark Vreeken
Zgrani
e: John van Nest, Edward Sanders
Dyrektor artystyczny: Lorca Cohen, 
Edward Odowd Zdjęcia: Dominique Issermann, Lorca Cohen
Słowo wstępne:
Leon Wieseltier
Muzycy:
Leonard Cohen - śpiew, gitara, keyboard
Sharon Robinson - śpiew, chórki
Charley Webb - chórki, gitara,
Hattie Webb - chórki, harfa
Rascoe Beck - szef muzyczny, bass, chórki
Rafael Bernardino Gayol - bębny, perkusja
Neil Larsen - keyboards
Javier Mas - banduria, loaud, archloaud, 
gitara 12 - strunowa
Bob Metzger - gitary, chórki
Dino Soldo instr. dęte, harmonijka, keyboard, 
chórki
 


  
Ukochany, ukochany, ukochany
(Lover, Lover, Lover)
(Ramat Gan Stadium, Tel Aviv, Israel,  September 24, 2009)
Ptak na drucie (Bird On The Wire)

(Clyde Auditorium, Glasgow, Scotland, November 6, 2008)
Hotel Chelsea (Chelsea Hotel)
(Royal Albert Hall, London, England, November 17, 2008)
Serce bez towarzystwa  (Heart With No Companion)
(Oberhausen King Pilsener Arena, Germany, November 2, 2008)
Nie znaczy, że to śmieć (That Don't Make It Junk)
(O2 Arena, London, England, November 13, 2008)
Czekając na cud (Waiting For The Miracle)
(HP Pavilion, San Jose, California, November 13, 2009)
Lawina  (Avalanche)
(Gothenburg Scandinavium, Gothenburg, Sweden, October 12, 2008)
Zuzanna (Suzanne)  
(MENA Arena, Manchester, England, November 30, 2008)
Partyzant (The Partisan)* /A. Marly - H. Zaret/
(Hartwall Arena, Helsinki, Finland, October 10, 2008)
Słynny, niebieski prochowiec  (Famous Blue Raincoat)
(O2 Arena, London, England, November 13, 2008)
Alleluja (Halleluljah)
(Coachella Music Festival, Indio, California, April 17, 2009)
Kończyć czas (Closing Time)
(John Labatt Centre, London, Ontario, May 24, 2009)


Times Square, NY                                                   fot. Robert Kory

"Stare pomysły"
"Old Ideas"
CD, Columbia/Sony Music, nr. kat. 8869798671 2
31 stycznia 2012

Leonard Cohen - Darkness by leonardcohen Show Me The Place by leonardcohen
             

Producenci:
Patrick LeonardGoing Home,
Show Me The Place, Anyhow, Come Healing,
Anjani Thomas:
Crazy To Love You,
Ed Sanders: Amen, Darkness - z Markiem Vrekeenem, Lullaby, Different Sides
Dino Soldo: Banjo
Dyrektor muzyczny: Rascoe Beck
Muzyka
: Leonard Cohen, Patrick Leonard,
Anjani Thomas
Słowa i śpiew: Leonard Cohen
Dana Glover:
"Going Home", "Anyhow", "Come Healing", "Different Sides"
Jennifer Warnes:
" Show Me The Place" Sharon Robinson: "Amen""Darkness", "Banjo", "Lullaby",
The Webb Sisters: "Banjo", "Darkness"
Projekt okładki i rysunki w książeczce
dołączonej do płyty
: Leonard Cohen
Piosenki: "Darkness" i "Lullaby" nagrano oryginalnie w 2007 roku, a ich
wczesne wersje Cohen prezen
tował podczas ostatniej trasy koncertowej. W "Banjo" Dino Soldo zagrał na wszystkich instrumentach
(z wyjątkiem kornetu).

Wracając do domu (Going Home ) muz. Patrick Leonard
Amen
Pokaż mi miejsce (Show Me The Place) muz. Patrick Leonard
Ciemność (Darkness)
Tak, czy tak (Anyhow)  muz. Patrick Leonard
Oszalałem z miłości (Crazy to Love You) muz. Anjani Thomas
Przyjdź i ulecz (Come Healing) muz. Patrick Leonard
Banjo
Kołysanka (Lullaby)
Różne strony (Different Sides)

W nagraniach uczestniczyli także:
Javier Mas - archilaud, 
Bob Metzger
- gitary
Dino Soldo - horns,
Rafael Bernardo Gayol
- bębny
,
Neil Larsen - organy Hammonda B3, fortepian, perkusja("Different Sides"), kornet ("Banjo")
Robert Korda - skrzypce ("Amen")
Bela Santelli - skrzypce ("Going Home", "Show Me The Place", "Come Healing")
Chris Wabich - bębny, Jordan Charnofsky - gitara
Leonard Cohen - gitara ("Crazy To Love You", "Lullaby", "Amen")
Ed Sanders - śpiew i gitara ("Lullaby")

   "Pierwszy od ośmiu lat album Leonarda Cohena. Wszystkie utwory na płycie poruszają problemy ludzkiej egzystencji. Jeden z najbardziej uduchowionych albumów artysty - skłania do przemyśleń i wzywa do przyzwoitości w życiu codziennym. Leonard, jak zwykle, puszcza oko do słuchacza i czasem pozwala sobie na żarty. Czego możemy się spodziewać po tej płycie ? Na to pytanie odpowiedział sam Leonard Cohen: "Z wiekiem dopiero zaczynałem rozumieć instrukcje, jakie odgórnie dostał mój głos. A brzmiały one: nie lamentuj od niechcenia. Jeżeli chcesz się wyżalić światu w związku z nieuchronną porażką, jaka czeka nas wszystkich, czyń to z godnością i klasą" - Daniel Wyszogrodzki


Litografia dołączona do specjalnej edycji płyty


Esther Cohen (siostra Leonarda) na Times Square, NY   fot. Linda Straub


Fantastyczna promocja płyty "Old Ideas" w polskiej sieci sklepów EMPiK


EMPiK  Arkadia Warszawa

"Popularne problemy"
"Popular Problems"
CD, Columbia/Sony Music Entertainment, nr kat. 88875014292
23 września 2014

             

Producent: Patrick Leonard
Nagranie i mix: Jesse E. String i Bill Bottrell
Chórki: Charlean Carmon, Dana Glover

Muzyka: Leonard Cohen i Patrick Leonard
Słowa i śpiew: Leonard Cohen
Muzycy: Patrick Leonard - keyboards, 
Joe Ayoub - bass, Brian Macleod - drums, James Harrah - gitara, 
Alexandru Bublitchi - skrzypce

Do polskiej edycji dodano książeczkę
z tłumaczeniami Daniela Wyszogrodzkiego

Powoli (Slow)
Prawie jak Blues (Almost Like The Blues)
Samson w Nowym Orleanie (Samson In New Orleans)
Ulica (A Street)
Czy kiedykolwiek kochałem ciebie (Did I Ever LoveYou)  
Tyś moja
(My Oh My)

Mniejsza o to (Nevermind)
Urodzony w łańcuchach (Born In Chains)
Sprawiłaś, że śpiewam (You Got Me Singing)

 

 "Eklektyczne, głównie elektroniczne brzmienia, noszą w sobie echa wielu gatunków, od country („Did I Ever Love You”), po R&B („Slow”), a nawet muzykę świata („Nevermind”). Ale to tylko echa, najważniejsze są w tej muzyce niuanse: fortepian w „Almost Like the Blues”, sekcja dęta w „My Oh My”, skrzypce w „You Got Me Singing”. (...). Obecnie kluczem do muzyki kanadyjskiego poety jest to samo, co charakteryzuje jego teksty: subtelność każdego dźwięku i słowa, ale też ogromna odpowiedzialność za nie. To dlatego jedne i drugie mają tak niezwykłe znaczenie. Bo mają. Kiedy Cohen śpiewa, że dostał zaproszenie, „którego grzesznik nie może odrzucić, bo jest prawie jak zbawienie”, rozumiemy, że życie starego mędrca o zasadnie apokaliptycznej wizji świata jest „prawie jak blues” („Almost Like The Blues”). (...) Ciekawostką jest piosenka „Nevermind” – sequel do niezapomnianego „Partyzanta”, który po udanej ucieczce żyje w przebraniu pomiędzy nami. Album otwiera utwór „Slow” („zawsze lubiłem robić wszystko powoli”), niejako motto do płyty, ale także do nieśpiesznego, przepełnionego refleksją życia. Zamyka go piosenka „You Got Me Singing”: „sprawiłaś, że śpiewam, choć kończy się świat”. Nastrój płyty nie jest jednoznacznie depresyjny, nawet, jeżeli uzasadniałyby to słowa nowych utworów. I pozostawia nadzieję, że jeszcze usłyszymy kolejne…" - Daniel Wyszogrodzki

Niecodzienna promocja płyty "Popular Problems"
w wagonach warszawskiego metra

 

"Leonard Cohen na żywo w Dublinie"
"Leonard Cohen Live In Dublin"
3CD, DVD
(HD), 3CD Blu-ray
Columbia Records/Legacy Recordings/Sony Music Entertainment, nr kat. CD: 16115910
2 grudnia 2014

Część 1

Tańcz mnie po miłości kres
(Dance Me To The End of Love)

Przyszłość
(The Future)
Ptak na drucie
(Bird On The Wire)
Każdy wie
(Everybody Knows)
Kto podpala
(Who By Fire)
Cygańska żona
(The Gypsy's Wife)
Ciemność
(Darkness)
Amen
Przyjdź i ulecz
(Come Healing)
Ukochany, ukochany, ukochany
(Lover Lover Lover)
Hymn
(Anthem)


Miejsce nagrania:

Dublin (O2 Arena) - 12 września 2013,
Halifax (Metro Centre)
St. John's (Mile One Centre i Harbour Station)

 DVD Bonus songs:

Show Me The PlaceHalifax - 13 kwietnia 2013
Anyhow – St. John's - 20 kwietnia 2013
Different Sides – St. John - 15 kwietnia 2013

Część 2

Wieża pieśni (Tower of Song)
Zuzanna
(Suzanne)
Hotel Chelsea nr 2
(Chelsea Hotel #2)
Czekając na cud
(Waiting For The Miracle)
Partyzant
(The Partisan)
W moim tajemnym życiu
(In My Secret Life)
Odchodzi Aleksandra
(Alexandra Leaving) - Sharon Robinson
Jestem Twój (I'm Your Man)
Recitation w/ N.L.
Alleluja
(Hallelujah)
Weź ten walc
(Take This Waltz)

Bis

Żegnaj, Marianne (So Long, Marianne)
Wracając do domu
(Going Home)
Najpierw wziąć Manhattan
(First We Take Manhattan)
Słynny niebieski prochowiec
(Famous Blue Raincoat)
Jeśli wola twa
(If It Be Your Will) - Webb Sisters
Kończyć czas (Closing Time)
Próbowałem cię rzucić
(I Tried To Leave You)
Pozostaw ostatni taniec dla mnie
(Save The Last Dance For Me)

"Nie można zapomnieć: pamiątka z wielkiej trasy koncertowej"
"Can't Forget: A Souvenir Of The Grand Tour"
CD, Columbia Records/Sony Music Entertainment, nr kat. 17066815
12 maja 2015

                  


Producent:
Mark Vreeken i Ed Sanders
Zgranie:
Bob Ludwig

Projekt okładki: Michael Petit

 

Muzycy:

Leonard Cohen - śpiew, gitara, keyboard
Rascoe Beck - szef muzyczny, bass, chórki
Alexandru Bublitchi - skrzypce
Rafael Bernardino Gayol - bębny, perkusja
Neil Larsen - keyboards, akordeon
Javier Mas - banduria, loaud, archloaud, 
gitara 12 - strunowa
Sharon Robinson - śpiew, chórki
Mitch Watkins - gitara
Charley Webb - chórki, gitara,
Hattie Webb - chórki, harfa
 


Marszałek Polny Cohen
(Field Commander Cohen)
Soundcheck, Denver, First Bank Center - 3.11.2012
Nie można zapomnieć (I Can’t Forget)
Show, Copenhagen, Rosenborg Castle - 25.08.2012
Lekki jak bryza (Light as a Breeze)
Show, Dublin, IMMA - 11.09.2012
Maniaczka (La Manic) ( oryg. Georges Dor)
Show- Quebec City, Colisée Pepsi - 2.12.2012
Noc zapada (Night Comes On)
Show, Mönchengladbach, Warsteiner Hockey Park - 6.09.2012
Nigdy nie sprawiał kłopotu nikomu  
(Never Gave Nobody Trouble) - nowa
Soundcheck, Odense, King’s Garden - 17.08.2013
Joanna d'Arc (Joan of Arc)
Soundcheck, Quebec City, Colisée Pepsi - 2.12.2012
Małe wtajemniczenie (Got a Little Secret)  - nowa
Soundcheck, Auckland, Vector Arena - 21.12.2013
Wybory (Choices) (oryg. George Jones)
Soundcheck, Christchurch, CBS Arena - 14.12.2013
Etapy (Stages) Show, Sydney, Opera House - 2.12.2013
i Soundcheck, Hamburg, O2 World - 14.07.2013

"Chcesz, żeby było ciemniej"
"You Want It Darker"
CD
Columbia/Sony Music Entertainment, nr kat. 88985365072
21 października 2016

                

Słowa: Leonard Cohen,
Muzyka:
Leonard Cohen, Adam Cohen, Patrick Leonard, Sharon Robinson
Producent i zdjęcie na okładce:
Adam Cohen
Projekt okładki: Sammy Slabbinck
Mix
i bass: Michael Chaves
Muzycy: Leonard Cohen - gitara i śpiew,
Adam Cohen
- gitara kl., Zac Rae - gitara, mandolina, pianino,
Dana Glover
, Athena Andreadis,
Alison Kraus - chórki, Bruce Geitsch - steel string guitar, 
Patrick Leonard
- keyboards, organy, fortepian, bass, perkusja, Sean Hurley - bass, Neil Larsen - organy, Rob Humphreys, Brian Macleod - bębny,
Bill Bottrell
- gitara el., pedal steel guitar,
Mai Bloomfield,
Yoshika Masuda- wiolonczela, David Davidson, Luanne Homzy, Etienne Gara,  - skrzypce, Michelle Hassler - altówka, Cantor Gideon Zelermyer&the Shaar Hashomayim Synagogue Choir z Montrealu w "You Want It Darker" i " It Seemed the Better Way"  - śpiew



Chcesz ciemniej (You Want It Darker)
muz. Patrick Leonard

Pakt (Treaty)
muz. Leonard Cohen
B
ądźmy szczerzy (On the Level)
muz. Sharon Robinson

Odchodz
ę od stołu (Leaving the Table)
muz. Leonard Cohen
Gdybym nie miał twej miłości (If I Didn’t Have Your Love)
muz. Patrick Leonard

Bez bagażu (Traveling Light)
muz. Patrick Leonard & Adam Cohen

Dobrze to wygl
ądało (It Seemed the Better Way)
muz. Patrick Leonard

Id
ź swoją drogą (Steer Your Way)
muz. Leonard Cohen
Pakt - wersja smyczkowa (String Reprise/ Treaty)
muz. Leonard Cohen

 

  "Na najnowszym albumie Cohen jest bardziej muzycznie samotny, a więc więcej Cohena w Cohenie. Słychać to i w otwierającym album numerze tytułowym i choćby w "Travelling Light", choć tam w tle akurat pojawiają się damskie wokale. Sedno w tym, że tym razem wszystko poza Cohenem pełni funkcje służebne i na dobrą sprawę zasadniczo prawie w ogóle tego nie słyszymy, koncentrując się na jego wokalu. Czyli barwa i melodia. I wystarczy". - Paweł Waliński